… όλα ήταν ένα ψέμα!

Posted: Ιουνίου 22, 2011 in αποσπάσματα από βιβλία
Ετικέτες: ,

Χρειάζεται δουλειά για να μπορέσεις να αφήσεις πίσω αυτό που δεν έχεις πια. Να αποδεσμευτείς και ν’ αρχίσεις να σκέφτεσαι αυτό που ακολουθεί. Πρόκειται, κατά τη γνώμη μου για τη χειρότερη πρόκληση με την οποία βρίσκεσαι αντιμέτωπος όταν είσαι ένας υγιής ενήλικος. Να ξέρεις ότι μπορείς πραγματικά να αντιμετωπίσεις την απώλεια οποιουδήποτε πράγματος.
Αυτό είναι το κουράγιο, η δύναμη της ωριμότητας: να έχεις την πεποίθηση ότι μπορείς να αντιμετωπίσεις ό,τι και να σου συμβεί, ακόμη και την ιδέα ότι κάποια στιγμή κι εσύ ο ίδιος δεν θα υπάρχεις.
Ίσως έτσι, μέσω της συνειδητοποίησης πως όλοι μου οι δεσμοί είναι προσωρινοί, μπορέσω να δεχτώ και ορισμένα άλλα πράγματα που είναι από τα δυσκολότερα να δεχτεί κανείς: Ότι δεν είμαι αιώνιος, ότι είναι ορισμένος ο χρόνος για το πέρασμά μου από αυτόν τον κόσμο, από τον τόπο αυτό, το συγκεκριμένο διάστημα.

Λένε πως ήταν κάποιος μια φορά που πήγε να επισκεφτεί έναν διάσημο ραβίνο, να τον συμβουλευθεί για κάποιο θρησκευτικό ζήτημα.
Μπαίνει στο σπίτι του ραβίνου και το βλέπει τελείως άδειο. Υπήρχαν μόνο δύ σκαμνάκια, ένα στρώμα ριγμένο στο πάτωμα κι ένα απλά τραπεζάκι.
Ο επισκέπτης αφού πήρε τις απαντήσεις που ήθελε στο ζήτημα που τον απασχολούσε, ρωτάει τον ραβίνο:
«Με συγχωρείτε, ραβίνε… Πού είναι τα έπιπλά σας;»
Ο ραβίνος του λέει:
«Τα δικά σου που είναι;»
Ο επισκέπτης του απαντάει:
«Μα εγώ δεν είμαι από δω, περαστικός είμαι από αυτήν την πόλη».
«Κι εγώ περαστικός είμαι…», του λέει ο ραβίνος.

Φαίνεται ότι ζούμε σ΄ έναν κόσμο όπου αγοράζουμε, αποκτούμε ένα σωρό πράγματα και μένουμε δεμένοι σ’ αυτά. Ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου, από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, η βιομηχανική κοινωνία μας υποσχόταν κάτι που στην πραγματικότητα δεν θα μπορούσε ποτέ να πραγματοποιήσει – αλλά αυτό δεν μας το είπε κανείς. Μας υποσχέθηκε ότι αν μπορέσουμε να αγοράσουμε όλα όσα θέλουμε, τότε θα είμαστε καλά, δεν θα υποφέρουμε, και τα λοιπά… και τα λοιπά…
Μας ξεγέλασαν! Μας είπαν ψέματα! Καταλαβαίνεις; Ψέματα! Η ιστορία έδειξε ότι όλα ήταν ένα ψέμα!

 

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο δρόμος των δακρύων«, του Αργεντίνου ψυχοθεραπευτή Χόρχε Μπουκάι, εκδόσεις opera/animus
Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η leonard λέει:

    οταν καποτε σε μια συζητηση ειχα την ιδια αποψη, μερικοι με κοιτουσαν στραβα. χαιρομαι, οτι δεν ειμαι ο μοναδικος, που λιγο η πολυ, δεν δεσμευομαι με την «περαστικη ζωη».
    ο ανθρωπος ειναι πλασμενο για αλλα πραγματα, περα απο αυτα που εμεις χαρακτιριζουμε, νορμαλ… αλλα ποιος ακουει εκει περα εξω?!

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η psycheandlife λέει:

    Ο άνθρωπος είναι όντως πλασμένος για να ζει μια αυθεντική ζωή, να είναι ο πραγματικός εαυτός του πέρα από υλικά αγαθά και τίτλους και εξουσίες. Το πως λοξοδρόμησε … είναι τεράστια ιστορία που αφορά την κατάρρευση της ανθρώπινης υπόστασης και αυτούς που εμπιστεύτηκε να τον κυβερνούν και να αποφασίζουν γι’ αυτόν με ένα μεγάλο ερώτημα για το πόσο νόημα έχει αυτός ο τρόπος της εκμετάλλευσης και της υποτέλειας?
    … το να ζεις μια αυθεντική ζωή είναι μεν ιδιαίτερα δύσκολο αλλά όχι απίθανο και βεβαίως και είναι απολύτως «normal»!!!

    Μου αρέσει!

  3. […]   Πηγή: psycheandlife2.wordpress.com […]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s