Οι φίλοι μοιάζουν με τα παράθυρα μέσα από τα οποία βλέπεις έξω στον κόσμο και μέσα στον εαυτό σου

Posted: Μαΐου 10, 2011 in αποσπάσματα από βιβλία
Ετικέτες: ,

Αν θεωρείς τον εαυτό σου το μισό του ζευγαριού, η συναισθηματική σου κατάσταση θα αυξομειώνεται ανάλογα με το πως σου συμπεριφέρεται ο άνθρωπος της ζωής σου, κρατώντας σε πάντα ευάλωτο και μέσα σε σύγχυση. Αν όμως θεωρήσεις τον εαυτό σου ολοκληρωμένο και πλήρη άνθρωπο, με πολλές πηγές κάλυψης των αναγκών σου και αρκετούς ανθρώπους γύρω για να ερωτευτείς, όταν κάποιος δεν σου προσφέρει, μπορείς να του προσφέρεις εσύ.
Τα ζευγάρια κάνουν ενδοσκόπηση, αποκόπτουν τον κόσμο και με τον καιρό εξαντλούν ο ένας τον άλλον. Ένας σύντροφος, ένας φίλος, ο σύντροφος που θέλαμε να είναι και φίλος – το πρόβλημα παραμένει το ίδιο. Ένας κόσμος που αποτελείται από ζευγάρια είναι ένας κόσμος απομονωμένος, μικρά νησάκια που πλέουν μόνα τους.
Αντί για σχέσεις που μας περιχαρακώνουν, χρειαζόμαστε σχέσεις που μας ανοίγουν στον εαυτό μας, σχέσεις που μας βοηθάνε να γίνουμε κάτι περισσότερο από ό,τι είμαστε. Και πάνω απ’ όλα, χρειαζόμαστε περισσότερες από μία. Οι φίλοι μοιάζουν με τα παράθυρα μέσα από τα οποία βλέπεις έξω στον κόσμο και μέσα στον εαυτό σου. Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικοί οι φίλοι για τον τρόπο που βλέπει κανείς τη ζωή του και αν δεν έχεις φίλους βλέπεις πολύ λιγότερο από ό,τι θα μπορούσες να δεις αν είχες φίλους.

Απόσπασμα από το βιβλίο της Μέρλ Σέιν «Όταν οι εραστές είναι φίλοι», εκδόσεις Γλάρος.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s