Όταν ο γάμος πεθαίνει

Posted: Απρίλιος 28, 2011 in αποσπάσματα από βιβλία
Ετικέτες: , ,

Μια γυναίκα που γνώριζα κάποτε βοήθησε τον άντρα της να σπουδάσει, μεγάλωσε δύο παιδιά και όταν αυτά πήγαν σχολείο έπιασε δουλειά, με το φόβο ότι ο άντρας της την θεωρούσε αδρανή. Όταν όμως πέτυχε στη δουλειά της, ο άντρας της την άφησε για τη γραμματέα του κι εκείνη ευχόταν να μπορούσε να πέθαινε. Παρόλο που μας μαθαίνουν ότι οι γυναίκες που επιλέγουν την επαγγελματική επιτυχία χάνουν το δικαίωμά τους να αγαπηθούν, όταν στέγνωσαν τα δάκρυα εκείνης της γυναίκας, την ερωτεύτηκε ένας άλλος άντρας και λίγο καιρό μετά, έφτασε και η ίδια στο σημείο να δει πως τον είχε αγαπήσει περισσότερο από τον πρώτο της άντρα.

Στην αρχή, όταν μένεις μόνη, μπορεί να μη φαίνεται και τόσο ωραίο, γιατί χρειάζεται χρόνος για να βρεις ή να ξαναβρείς ποιά είσαι (και όταν έχεις συνηθίσει να θεωρείς τον εαυτό σου σαν το μισό ενός ζευγαριού ή τη σύζυγο ενός συγκεκριμένου άντρα, παίρνει λίγο διάστημα μέχρι να το ξεκαθαρίσεις). Οι περισσότερες γυναίκες, όταν ξαναβρεθούν μόνες, περιμένουν ασυνείδητα να προσδιοριστούν μέσα από έναν άλλον άντρα, κάνοντας μια μικρή διασκευή του εαυτού τους για καθέναν που θα εμφανιστεί.

Ο φόβος της μοναξιάς πανικοβάλλει ορισμένους ανθρώπους τόσο πολύ που παραμένουν σ’ ένα γάμο πολύ μετά την ουσιαστική του διάλυση, υποκρινόμενοι πως το όνειρο εξακολουθεί να ζει, για την οικογένεια και τους φίλους, για τη συμβατικότητα και την ηθική, επειδή είναι δύσκολο να αντιμετωπίζει κανείς την αλήθεια και μαζί της το οδυνηρό γνώρισμα της εξέλιξης, τη μοναξιά της ζωής χωρίς όνειρα, χωρίς οικεία πράγματα και χωρίς τη δημόσια αναγνώριση που φοβούνται πως θα χάσουν.

Είναι φρικτό να σε απορρίπτουν, αλλά πονάς και όταν απορρίπτεις, και το να μην ικανοποιούνται οι ανάγκες σου δεν είναι χειρότερο από το να ικανοποιείς τις ανάγκες των άλλων από ενοχή ή φόβο παρά από αγάπη. Είναι οδυνηρό να αφήνεις τον εαυτό σου να καταστρέφεται και να ζεις σ’ ένα νεκροταφείο γκρεμισμένων ονείρων. Και όταν δεν υπάρχουν άλλες υποχωρήσεις που μπορείς να κάνεις και έχουν τελειώσει οι ελπίδες που μπορείς να απαρνηθείς, εξακολουθεί να είναι οδυνηρό να τα εγκαταλείψεις και να φύγεις.

Το απέραντο πεδίο των συναισθημάτων συνθλίβεται σ’ έναν άσχημο γάμο και υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν ποτέ να διακινδυνεύσουν να πληγωθούν ξανά, αλλά όταν τελικά αποδεχτείς πως έχει έρθει το τέλος μιας σχέσης και αρχίσεις να ζεις τη ζωή σου, αναζωογονείσαι ανακαλύπτοντας τον εαυτό σου. Και παρόλο που μερικές φορές είναι σαν μια δεύτερη εφηβεία, σα να στέκεσαι πάνω σε κινούμενη άμμο όπου τίποτε δεν είναι ασφαλές, με τον καιρό συνηθίζεις και αποκτάς υπερηφάνεια που ανήκεις στον εαυτό σου.
Οι γονείς των γονιών μας έμεναν με κάθε τίμημα μαζί και μερικές φορές το τίμημα αυτό ήταν τόσο μεγάλο που να θεωρούμαστε τυχεροί εμείς που έχουμε τη δυνατότητα να διορθώσουμε τη ζωή μας. Το διαζύγιο κοστίζει πολύ πιο ακριβά από τότε, και οικονομικά και ψυχολογικά, πιθανότατα όμως όχι περισσότερο από το να ζεις με κάποιον που στην ουσία δεν είναι με το μέρος σου.
… Οι γυναίκες που κάποτε παντρεύονταν για ν’ αποκτήσουν το ρόλο της συζύγου και της μητέρας, όπως και την κοινωνική θέση που συνοδεύει αυτό το ρόλο, βλέπουν ότι το να είναι σήμερα σύζυγοι, τους κοστίζει τόσο όσο ακριβώς τους προσφέρει – και το μεγαλύτερο κόστος είναι η ίδια τους η ταυτότητα.

… Είναι αλήθεια ότι το διαζύγιο δε λύνει τίποτε περισσότερο απ’ ό,τι ο γάμος –  πρέπει να δώσεις τις λύσεις ο/η ίδιος/α. Και οι γυναίκες που ήλπιζαν πως ο άντρας τους θα φρόντιζε τα πάντα αλλά αισθάνθηκαν ψυχρολουσία όταν ανακάλυψαν ότι δεν μπορούσε, θα ήταν καλύτερα να αποχωριστούν τις ψευδαισθήσεις τους παρά το σύζυγό τους. Γιατί όταν χωρίσεις εξακολουθείς να βρίσκεσαι σε αδιέξοδο.

… Δεν είναι καθόλου κακό που σήμερα οι γυναίκες ασχολούνται με τις ανάγκες τους αντί μόνο μ’ εκείνες των παιδιών και των αντρών, παρόλο που για πολλούς αυτό είναι απαράδεκτο. Πολλές γυναίκες που θυσίασαν τη δική τους προσωπική εξέλιξη για χάρη της οικογένειάς τους, υπήρξαν οι ίδιες αιτία και θύμα του διαζυγίου τους. Κανείς άντρας ουσιαστικά δεν θέλει να περάσει τη ζωή του με κάποιαν που δεν έχει καμμιά άλλη επιλογή, ενώ τα παιδιά που ανατράφηκαν από μια μητέρα που εγκατέλειψε τη ζωή της για χάρη τους, σχεδόν πάντα σπαταλούν χρόνια σε ψυχαναλυτικά ντιβάνια μαθαίνοντας πως να τη φτύνουν.

Είχαμε συνηθίσει να θεωρούμε το διαζύγιο κατάρα και τους ανθρώπους που χώριζαν διεφθαρμένους και εγωιστές. Αργότερα φθάσαμε στο σημείο να τους θεωρούμε περισσότερο αποτυχημένους παρά αμαρτωλούς και σταματήσαμε να είμαστε εχθρικοί απέναντί τους για να γίνουμε προστατευτικοί. Όλ’ αυτά, βέβαια, επηρεάζουν την άποψη αυτών που παίρνουν διαζύγιο όσον αφορά τον ίδιο τους τον εαυτό, ώστε πάρα πολλοί απ’ αυτούς να είναι γεμάτοι με πίκρα, ενοχή και αμφιβολία.
Έχει έρθει η εποχή για να δούμε το διαζύγιο με θετικότερο τρόπο, γιατί είτε μας αρέσει είτε όχι δεν πρόκειται πια για ένα μεμονωμένο γεγονός. Ο άνθρωπος δεν είναι μονογαμικός από τη φύση του και οι καλοί γάμοι δεν εμφανίζονται καθημερινά, θεωρούμε το ένα μέρος κακό και το άλλο αθώο θύμα, ούτε και αυτό βοηθά κανέναν από τους δύο. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε απέναντι σ’ ένα γάμο που διαλύθηκε είναι να πούμε ότι απλώς δεν λειτούργησε. Αν δεν κατηγορείς τον εαυτό σου, είναι ευκολότερο να μην κατηγορείς τον/την πρώην σύζυγό σου, και αφού κανείς δεν είναι τέλειος, κανείς δεν θα έπρεπε να απαιτεί να είμαστε, πόσο μάλλον εμείς οι ίδιοι. Δεν είναι απαραίτητο να υποβιβάσουμε το παρελθόν και να το θεωρήσουμε πλαστό επειδή δεν διαρκεί για πάντα, μπορούμε απλώς να προχωρήσουμε στο επόμενο στάδιο. Αν δεν υπάρξει ένα τέλος, δεν θα υπάρξει και μια νέα αρχή για να ανακαλύψεις καινούργια πράγματα. Για καθετί που χάνεται, συνήθως υπάρχει κάτι που κερδίζεται.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Μερικοί άντρες είναι καλύτεροι από άλλους» της Μερλ Σαίην, εκδόσεις Γλάρος
 

Αναγκαστικά έγιναν κάποιες μικρές τροποποιήσεις στο κείμενο για να είναι πιο κατανοητό το νόημα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s