Το ‘εγώ’ σχετίζεται άμεσα με το ‘εμείς’, με την κοινότητα

Posted: Μαρτίου 20, 2011 in αποσπάσματα από βιβλία
Ετικέτες: , ,

Καλώς ή κακώς η ψυχολογία με την πολιτική παντρεύονται. Κάθε πολιτική κίνηση της πλειοψηφίας έχει επιπτώσεις στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τους εαυτούς μας. Για παράδειγμα, άνθρωποι που στερούνται των δικαιωμάτων τους παρουσιάζουν περισσότερα περιστατικά κατάθλιψης σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ανθρώπους, επειδή θεωρούν ότι αξίζουν λιγότερο.
Κάθε φορά που δουλεύεις με τον εαυτό σου προκειμένου να τον απελευθερώσεις από την αίσθηση της εσωτερικής καταπίεσης, αρχίζεις να μετασχηματίζεις την κουλτούρα στην οποία ζεις. Κάποτε δούλεψα με μια γυναίκα από μια χώρα της Ανατολικής Ευρώπης, όπου αναμενόταν οι γυναίκες να παραμένουν σιωπηλές, αφήνοντας τους άντρες να μιλούν. Αυτή η γυναίκα ονειρεύτηκε ότι έπρεπε να μάθει να μιλά δημοσίως. Όταν μοιράστηκε το όνειρό της με μερικούς από τους φίλους, τις φίλες και την οικογένειά της την προειδοποίησαν να είναι προσεχτική. Ήθελαν να παραμείνει η ίδια, τόσο για το δικό της καλό όσο και για το δικό τους. Ονειρεύτηκε ότι η οικογένεια της τη φυλάκισε, αλλά η ίδια κατάφερε να το σκάσει. Αποφάσισε να το διακινδυνέψει και να μιλήσει δημοσίως. Τα αποτελέσματα ήταν δραματικά. Οδήγησε την πρώτη πορεία γυναικών της χώρας ενάντια στη δικτατορία.
Καθώς απελευθερώνεις τον εαυτό σου από την επιβολή των αξιών του κυρίαρχου ρεύματος, η νέα στάση ζωής πιθανόν να σε φέρει σε σύγκρουση με την οικογένειά σου και τις άλλες ομάδες στις οποίες ένιωθες ότι ανήκεις. Κάποιες πλευρές της συμπεριφοράς σου μπορεί να μην ‘ταιριάζουν’ με καμμιά ομάδα. Μπορεί να στραφείς ενάντια σε συστήματα αξιών που αφορούν τον τρόπο που θα έπρεπε να συμπεριφέρονται οι γυναίκες, οι άντρες, οι μη λευκοί, καθώς και άνθρωποι διαφόρων ηλικιών, επαγγελμάτων, μορφωτικού υπόβαθρου και θρησκευτικών ή πνευματικών τάσεων.
Τέτοιου είδους εντάσεις στον κόσμο συνδέονται άμεσα με την προσωπική σου ανάπτυξη. Σε εξαναγκάζουν να δουλέψεις με τον εαυτό σου ξανά και ξανά.

…Η επανάληψη των συγκρούσεων σε προσωπικό και διεθνές επίπεδο, κάθε φορά που θεμελιώδη ζητήματα δεν επιλύονται, μπορεί να σου φαίνεται προφανής. Μπορεί ακόμα να αναρωτιέσαι για το λόγο που ο συγγραφέας μπαίνει στον κόπο να τονίσει αυτό το γεγονός. Αλλά ανέτρεξε στον εαυτό σου, την οικογένεια σου, τους φίλους και τις φίλες σου, πρώην και νυν, τους πρώην συντρόφους σου. Πόσες συγκρούσεις απέτυχες να επιλύσεις στην προσωπική σου ζωή; Γιατί δεν τις επέλυσες; Αποδέχθηκες την ευθύνη που σου αναλογεί; Έχεις λάβει υπ΄ όψη σου την επιρροή της ισχύος και της δύναμης σου, καθώς και την επιρροή πολιτικών ζητημάτων όπως το φύλο, η μόρφωση, η φυλετική καταγωγή, η ηλικία και η οικονομική τάξη; Έχεις σκεφτεί για τις διαφορές δύναμης που οφείλονται στην αίσθηση καταπίεσης; Πόσα προβλήματα έχεις επιλύσει μέσα στον οικογενειακό σου κύκλο;

…Η καταπίεση είναι τόσο πανδημική – τόσο κοινή στο σώμα σου, ανάμεσα στους φίλους και το περιβάλλον σου – που τόσο εσύ όσο και όλοι οι άλλοι στη ζωή σου ενδέχεται να θεωρείτε αυτή την άβολη ψυχική κατάσταση ως φυσική. Μπορεί να νιώθεις εξαναγκασμένος να πάρεις ηρεμιστικά ή ναρκωτικά ή να πίνεις για να απαλύνεις τις εντάσεις. Αυτή η συμπεριφορά ακούσια βοηθά στη συντήρηση της καταπίεσης και της κατεστημένης κατάστασης στον κόσμο.
Σε όλες τις κουλτούρες, υπάρχουν πολλά άτομα που αναλώνονται από την καταπίεση. Αν είσαι μέλος μιας άμεσα καταπιεζόμενης ομάδας, είναι πιθανό να εξαντλήσεις τον εαυτό σου προσπαθώντας να αντιμετωπίσεις τον προσωπικό σου πόνο και παλεύοντας, όχι μόνο ενάντια στο κυρίαρχο ρεύμα, αλλά και με μέλη της δικής σου ομάδας που δεν έχουν συνείδηση των επιπτώσεων της καταπίεσης. Αν προσπαθήσεις να αγνοήσεις τις εσωτερικές και εξωτερικές εντάσεις, ενδέχεται να δημιουργήσεις εξαρτήσεις από το φαγητό, την εργασία ή το σεξ, να αναπτύξεις έλκη ή να ανακαλύψεις ότι το ανοσοποιητικό σου σύστημα έχει εξασθενήσει λόγω του στρες.
Αν είσαι άνθρωπος που δεν ανήκει στο κυρίαρχο κοινωνικό ρεύμα, είναι πιθανό να δεχθείς τόσο πολλές πιέσεις προκειμένου να προσαρμοστείς, τόσο από την υποκουλτούρα στην οποία ανήκεις όσο και από το κυρίαρχο ρεύμα, ώστε να επιλέξεις την αφάνεια και τη σιωπή του μέσου όρου.
Αν είσαι άνθρωπος που ανήκει στο κυρίαρχο ρεύμα, είναι τόσα τα κομμάτια σου αυτά που καταπιέζονται από την κουλτούρα σου, ώστε μπορεί να νιώθεις ανύπαρκτος/-η και με τόσο περιορισμένη ενέργεια που δεν σου επιτρέπει να βοηθήσεις άλλους.

…Η κοινωνική σχετικότητα προβλέπει ότι, αν όλοι οι τύποι που μας κακοποιούν άφηναν την εξουσία, και όλοι οι μαχητές της ελευθερίας έρχονταν στην εξουσία, πολύ λίγα θα άλλαζαν. Είναι πολύ πιθανό ότι, εάν επρόκειτο όλοι οι καταπιεσμένοι να κινηθούν προς τα μπρος και όλοι οι καταπιεστές να υποχωρήσουν, ο κόσμος δεν θα άλλαζε με ένα βιώσιμο τρόπο. Γιατί; Επειδή μια δύναμη θα είχε αντικατασταθεί τυφλά από μιαν άλλη. Μόνο όταν όλα τα μέλη μιας κοινότητας αποκτήσουν ενημερότητα της δύναμης του εαυτού τους και των άλλων, θα υπάρξει αληθινή αλλαγή.

Ο κόσμος έχει δει άπειρες επαναστάσεις. Ο ψυχρός πόλεμος κερδήθηκε από τη δημοκρατία και τον καπιταλισμό. Κι όμως, οι αλλαγές αυτές δεν προστατεύουν τις ατομικές ελευθερίες ούτε παρακινούν αρκετούς από εμάς να συμμετέχουμε στη λήψη αποφάσεων. Συνεχίζουμε να παραμένουμε δίχως συνείδηση της σχετικότητας της δύναμης και του τρόπου που χρησιμοποιείται στην καθημερινή ζωή.

Αποσπάσματα από το βιβλίο: «Μέσα στη φωτιά» του Arnold Mindell, εκδόσεις Γραφές.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s